خواص سلولز

1. حلالیت

در دمای معمولی، سلولز در آب و همچنین در حلال‌های آلی عمومی مانند الکل، اتر، استون، بنزن و غیره محلول نیست. همچنین در محلول قلیایی رقیق نامحلول است و می‌تواند در مس آمونیاک مس (NH3) حل شود. محلول (OH) 2 و محلول مس اتیلن دیامین [NH2CH2CH2NH2] Cu (OH) 2. بنابراین در دمای اتاق به دلیل پیوندهای هیدروژنی بین مولکول های سلولز نسبتاً پایدار است.

2. هیدرولیز سلولز

تحت شرایط خاصی سلولز با آب واکنش می دهد. در طی واکنش، پل اکسیژن می شکند و مولکول های آب همزمان اضافه می شوند. سلولز از مولکول‌های با زنجیره بلند به مولکول‌های با زنجیره کوتاه تبدیل می‌شود، تا زمانی که پل اکسیژن کاملاً شکسته شود و به گلوکز تبدیل شود.

3. اکسیداسیون سلولز

واکنش شیمیایی بین سلولز و اکسیدان یک سری مواد با ساختار متفاوت از سلولز اصلی تولید می کند. این فرآیند واکنش اکسیداسیون سلولز نامیده می شود. حلقه پایه ماکرومولکول سلولز D-گلوکز است - ترکیب شیمیایی پلی ساکاریدهای ماکرومولکولی متشکل از 1,4 پیوند گلیکوزیدی شامل 44.44 درصد کربن، 6.17 درصد هیدروژن و 49.39 درصد اکسیژن است. با توجه به منابع مختلف، تعداد باقیمانده های گلوکز در مولکول های سلولز، یعنی درجه پلیمریزاسیون (DP)، در محدوده وسیعی قرار دارد و جزء اصلی گیاهان آوندی، گلسنگ ها و دیواره سلولی برخی جلبک ها می باشد. سلولز همچنین در کپسول استوباکتر و در کپسول سرکوسپورا یافت می شود. پنبه سلولز با خلوص بالا (98 درصد) است. اصطلاحاً سلولز (سلولز) به قسمتی اطلاق می شود که با 17.5 درصد NaOH از نمونه استاندارد سلولزی کامل دیواره سلولی اصلی قابل استخراج نیست. - سلولز ( - سلولز) ، - سلولز ( - سلولز) سلولز مربوط به همی سلولز است. اگرچه، - سلولز معمولاً بیشتر سلولز کریستالی است، - سلولز - علاوه بر سلولز، سلولز حاوی پلی ساکاریدهای مختلفی نیز می باشد. سلولز در دیواره سلولی میکروفیبرها را تشکیل می دهد. عرض 10-30 نانومتر و طول آن چندین میکرون است. با استفاده از روش پراش پرتو ایکس و رنگ‌آمیزی منفی (روش رنگ‌آمیزی منفی)، با توجه به مشاهده میکروسکوپ الکترونی، قسمت کریستالی مولکول‌های زنجیره‌ای که به صورت موازی قرار گرفته‌اند، یک میکروالیاف پایه با عرض 3-4 نانومتر را تشکیل می‌دهد. حدس زده می شود که این میکروالیاف پایه با هم میکروالیاف را تشکیل می دهند. سلولز را می توان در معرف شویتزر یا اسید سولفوریک غلیظ حل کرد. اگرچه هیدرولیز با اسید آسان نیست، اسید رقیق یا سلولاز می تواند سلولز را به تولید گلوکز D، سلوبیوز و الیگوساکارید وادار کند. در باکتری های اسید استیک، آنزیم هایی وجود دارند که گلیکوزیدها را از پرایمر گلوکز UDP برای سنتز سلولز منتقل می کنند. نمونه های استاندارد آنزیم های دانه ای با فعالیت مشابه در گیاهان عالی به دست آمده است. این آنزیم معمولاً از گلوکز تولید ناخالص داخلی استفاده می کند و زمانی اتفاق می افتد که از گلوکز UDP - مخلوط 1،3 پیوند منتقل شود. محل تشکیل میکروالیاف و مکانیسم کنترل آرایش سلولز هنوز نامشخص است. از سوی دیگر، از نظر تجزیه سلولز، تخمین زده می شود که وقتی دیواره سلولی اولیه منبسط و رشد می کند، بخشی از میکروفیبر در اثر عمل سلولاز تجزیه شده و محلول می شود.

آب می تواند باعث تورم محدود سلولز شود و برخی از محلول های آبی اسیدی، قلیایی و نمکی می توانند به منطقه کریستالیزاسیون الیاف نفوذ کنند و تورم بی نهایت ایجاد کنند و سلولز را حل کنند. سلولز با حرارت دادن تا حدود 150 درجه تغییر قابل توجهی نمی کند و به دلیل کم آبی بیش از این دما به تدریج کک می شود. سلولز با اسید معدنی غلیظ هیدرولیز می شود و گلوکز تشکیل می دهد، با محلول سوزاننده غلیظ واکنش می دهد و سلولز قلیایی را تشکیل می دهد و با اکسیدان قوی واکنش می دهد تا سلولز اکسید شده را تشکیل دهد.

4. رعایت

سلولز انعطاف پذیری ضعیفی دارد و سفت است زیرا:

(1) مولکول های سلولز دارای قطبیت و تعامل قوی بین زنجیره های مولکولی هستند.

(2) ساختار حلقه پیران شش عضوی در سلولز چرخش داخلی را دشوار می کند.

(3) هر دو پیوند هیدروژنی درون مولکولی و بین مولکولی را می توان در سلولز تشکیل داد، به ویژه پیوندهای هیدروژنی درون مولکولی نمی توانند پیوندهای گلیکوزیدی را بچرخانند، که سفتی آن را بسیار افزایش می دهد.