اگرچه سلولز نمی تواند جذب بدن انسان شود، اما نقش خوبی در پاکسازی روده دارد و غذای سالمی برای بیماران IBS است. محتوای سلولز غذاهای رایج به شرح زیر است:
سبوس گندم: 31 درصد
دانه: 4-10 درصد، از بیشتر به کمتر به صورت دانه گندم، جو، ذرت، آرد گندم سیاه، آرد جو، سورگوم و برنج سیاه مرتب شده است.
غلات: 8-9 درصد ; بلغور جو دوسر: 5-6 درصد
میزان سلولز سیب زمینی و سیب زمینی شیرین حدود 3 درصد است.
لوبیا: 6-15 درصد، از بیشتر به کمتر، سویا، لوبیا سبز، لوبیا، لوبیا چشم بلبلی، نخود، لوبیا سیاه، لوبیا قرمز آزوکی و ماش است.
به طور کلی، هر چه فرآوری ریزتر باشد، محتوای سلولز غلات، سیب زمینی و لوبیا کمتر است.
سبزیجات: محتوای شاخههای بامبو بالاترین میزان است، محتوای سلولز شاخههای خشک بامبو به 30-40 درصد و فلفل از ۴۰ درصد میرسد. سایر مواردی که سلولز بیشتری دارند عبارتند از: سرخس، گل کلم، اسفناج، کدو تنبل، کلم، کلزا.
قارچ (خشک): بیشترین میزان سلولز را دارد که در این میان میزان سلولز Tricholoma matsutake نزدیک به 50 درصد است و بیش از 30 درصد به ترتیب قارچ، ترملا فوسیفورمیس و آگاریک ذکر شده است. علاوه بر این، محتوای سلولز لیور نیز بالا است و به 20 درصد می رسد.
آجیل: 3-14 درصد . بیش از 10 درصد: کنجد سیاه، آجیل کاج، بادام. کمتر از 10 درصد کنجد سفید، گردو، فندق، گردو، تخمه آفتابگردان، تخم هندوانه و مغز بادام زمینی است.
میوه: میوه قرمز خشک با مقدار سلولز نزدیک به 50 درصد فراوان ترین است و پس از آن توت خشک، گیلاس، عناب ترش، عناب سیاه، عناب بزرگ، عناب کوچک، انار، سیب و گلابی قرار دارند.
انواع گوشت، تخم مرغ، محصولات لبنی، روغن ها، غذاهای دریایی، نوشیدنی های الکلی و نوشابه ها حاوی سلولز نیستند. محتوای سلولز در غذاهای مختلف نوزاد بسیار کم است.
سلولز فیبر نیست، بلکه دو مفهوم است. محتوای سلولز توسط دستگاه آنالایزر سلولزی اندازه گیری می شود. به طور کلی، فیبر خام اندازه گیری می شود و فیبر رژیمی نیز در غذا اندازه گیری می شود.
